چشم پوشی از غیر خدا

گزیده متنی بخشی از محتوای این درس اخلاق:

• قصد در مراقبه، اول اینجور شروع می شود که تصمیم می گیریم الی الابد چشم از غیر خدا برداریم و فقط او را بخواهیم.
• حال اگر اینجور شد همیشه در حال عبادتیم و لو اینکه بخوابیم. اینکه جداً قبول کنیم جز او مقصودی نداریم. در این صورت خدا به ما عنایتی می کند و همتی می دهد و هر مانعی پیش آید می شکند و
• همت ما تا آنجا پیش می رود که اجابت در همه ی ابعاد پیدا می شود و بحث فنائ از خود پیش می آید.
• این طور نباشد که مرتب نمازهای پنجگانه ی خود را بخواند ولی دل هیچ تکانی نخورد. به قول حافظ که می گوید:
  حالیا مصلحت وقت در آن می بینم         /    که کشم رخت به میخانه و خوش بنشینم
  بس که در خرقه ی آلوده زدم لاف صلاح   /   شرمسار از رخ ساقی و می رنگینم.
  جام می گیرم و از اهل ریا دور شوم         /   یعنی از اهل جهان پاکدلی بگزینم
• حافظ در اینجا چشم پوشی از همه چیز را که سخت است بیان می کند و به یکی از مشکلات این راه که پایبند نبودن به آداب و رسوم به خلق است، اشاره دارد.
• خیلی ها فکر می کنند این دست برداشتن در سلوک همین دست کشیدن از خوردن و خوابیدن و ریاست و اینجور چیزهاست. نخیر، تعلقات زیاد است یکی از مشکلترینش چشم پوشی از خلق است.
• شرع می گوید آن نمازی که با غیر خدا باشد به درد نمی خورد وقتی زمین دل در غصب اغیار باشد نماز با آن دل باطل است و به جایی نمی رسد.
• روایت داریم آنکه حرکات سوری نمازش با آنچه در دلش هست نسازد این نماز دوری از خدا می آورد.

.

ویدئوهای اخلاقی بیشتر در آپارات ندای تهذیب
درس های اخلاقی سایت معاونت تهذیب حوزه
مشاهده موارد بیشتر از فیلم های کامل دروس اخلاق