وقاحت و بی شرمی در ارتکاب گناه

گزیده متنی بخشی از محتوای این درس اخلاق:

• از جمله مهلکات که بیان شده وقاحت است. وقاحت در یک تعریف کلی با توجه به معنای لغویش عبارت است از بی شرمی و بی حیایی در محضر حق، اینکه از محضر حق خجالت نکشد و شرم نکند از کار خلاف عقل و عرف.
• اما همین وقاحت را اگر در باب سلوک حساب کردیم دارای مراتب عمیق تری می شود.
• نقطه ی مقابل وقاحت که برای همه از جمله سالک، فضیلت است حیا نام دارد. یعنی اینکه شرم و خجالت داشته باشد و منفعل باشد از گناهی که مرتکب شده است یعنی اگر خلاف عرفی انجام داد از مردم شرم کند اگر خلاف عقلی انجام داد باز از مردم و در اصل از خدا شرم کند.
• پس چه سالک و چه غیر سالک باید با حیا باشد. مومن صحیح نیست گناه کند و شرم نکند.
• از امام صادق(ع) روایت است که فرمودند: حیا از ایمان است و ایمان در جنت است. (یعنی اگر ایمان باشد با خود حیا می آورد)
• امام صادق(ع) فرمود: حیا و عفاف و کم صحبتی از ایمان است.
• از امام صادق یا باقر علیهما السلام روایت شده که فرمود: حیا و ایمان در یک رشته هستند یکی از این دو رفت آن دیگری هم می رود.
• طبقه اول وقاحت برای سالک همان است که برای عامه ی مردم است. یعنی بی شرمی از گناه. از آن طرف، حیاء درمرتبه ی اولش شرم کردن از گناه است.
• مرتبه دوم، سالک در جایی وقاحت دارد که گناه نمی کند و به عبودیت مشغول است تلاش خود را می کند اما از این تلاش و عبودیت شرم نمی کند و منفعل نمی شود. یعنی از تقصیر و کوتاهیش در مقام عبودیت شرم نمی کند.

.

ویدئوهای اخلاقی بیشتر در آپارات ندای تهذیب
درس های اخلاقی سایت معاونت تهذیب حوزه
مشاهده موارد بیشتر از فیلم های کامل دروس اخلاق