مقام پیامبر نزد خداوند

گزیده متنی بخشی از محتوای این درس اخلاق:

گفت: بگو که از معصیت خدا می ترسم از عذاب روز بزرگ.
روز بزرگ، منظور روزی که انسان می میرد و پرده ها کنار می رود و من و شما آن خدایی را که قهّار خواندیم می یابیم به مجرد مردن.
پس معصیت خدا را از همین الان کنار بگذاریم. بدانید که رسول الله نمی تواند معصیت کند و جرآت معصیت نداشت و می ترسید، من و شما که جای خود داریم و بیشتر باید بترسیم.
رسول الله با آن مقام و منزلتش به او خطاب می آید اینجا از مقام و منزلت رسول الله برایتان بگویم تا شما متوجه شوید که آن خطاب (بگو به همه که از عذاب خدا می ترسی) با این مقام و منزلت چقدر برای من و شما پیغام دارد.
رسول الله فرمود: من با خدا منزلت و جایگاهی دارم که هیچ کس را به آنجا راهی نیست نه ملک مقربی به آنجا راه دارد نه نبی مرسلی.
حال صحبت در مورد چنین شخصیتی کار ساده ای نیست.
جابر می گوید به رسول الله گفتم که اولین مخلوقی را که خدا خلق کرد چه بود؟ حضرت فرمودند: نور من بود. ابتدا نور مرا خلق کرد و سپس هر خیری را از نور من خلق کرد.
در بیان ساده تر اولین مخلوق نور رسول الله بود حقیقت رسول است و این حقیقت وقتی خلق شد سبب خلقت کل مخلوق شده است.
رسول الله سرالله است. در زمان تولد حضرت تمام بتها سرنگون شدند حتی بتهای درون کعبه. یا دریاچه ی ساوه که شور بود خشک شد.
طاق کسری شکست چهارده کنگره از کنگره هایش افتاد. انواری در خانه های مومنین دیدند
خب اینها همه سر است یا شیطان با جنودش به ناله در آمدند و راهها به رویشان بسته شد.