دوری سالک از غفلت توجه به ذکر و یاد خدا

گزیده متنی بخشی از محتوای این درس اخلاق:

در مراقبه بعد از ورود به مرحله‌ی طلب به این صورت است که سالک باید لحظه به لحظه مراقب نفس باشد
تا غفلت نکند مراقب حرکات و سکناتش باشد. پس مهمترین مسآله این است که غفلت نکند.
در باب ذکر باید که غفلت نکند که سخترین و مهمترین مورد برای سالک همین است که مواظب باشد غفلت نکند
چرا که من و شما معمولاً به این صورت هستیم که قبل از اینکه به این دنیا قدم بگذاریم و شروع به مراقبه کنیم این نفس آزاد بوده
لذا از ابتدای بچگی تا آن لحظه که شروع به رفتن در راه سلوک می کند در طول عمرش، این قلب آزاد بوده و جوانب متعدد سعی می کردند که قلب را متوجه اغیار کنند و این موضوع ریشه دار می شود و این ریشه دار بودن انس با اغیار، در شخصی که در ابتدای راه سلوک است باعث می شود که این قلب مدام متوجه این طرف و آن طرف باشد و غافل از حق شود.
پس انس شدید با غیر خدا باعث می شود سالکی که شروع به حرکت در این وادی کرد،
به سختی پیش بیاید که غفلت نکند و این و آن جذبش نکند.
علمای سلوک در اینجا برای تقریب به ذهن مثلی زده اند و گفته اند
در ابتدای سلوک که انسان به مقام انس با خدا نرسیده و وارد این منزل نشده، مدام دچار غفلت می شود،
مانند پرنده ای است که لانه ای دارد و چندین سال با این آشیانه انس داشته اگر بگیرند و به آشیانه ی دیگر ببرند اگر لحظه ای از پرنده غفلت کنی به آشیانه ی قبلی برگشته است.