ورع به معنای پرهیز است از هر چیزی. فرض کنید کسی از لذات دنیوی پرهیز میکند لذات مباح و حلال
از غذای از لباس خوب از منظره خوب پرهیز میکند خوب این ورع است.
یا فرض کنید که از اعمال مشتبه پرهیز میکند خب این خوب است.
لکن یک ورع است که از همه اینها بالاتر است و اون هم ورع از حرام است
بعضی ها هستند که مستحبات رو انجام میدهند واجبات رو به جا نمیآوردند این چه فایده ای دارد
پس از همه ورع ها بالاتر، اجتناب از گناه است. گناه صریحی که حرام شرعی است. از اینها آدم اجتناب بکند.
این بیشتر به درد میخورد. مگر نه اگر کارهای دیگر را انجام دادی ولی این را انجام ندادی فایده ندارد.
و دیگری بازداشتن خویش از آزار مؤمنان و غیبت آنان است. آزار مؤمنان که عام بود باز به دنبالش یک خاصی میاورد و آن غیبت کردن است مثل اینکه از انواع آزار مؤمنین، غیبت کردن از اینها بالاتر است.
دیدگاهی ثبت نشده!!!