معنای واقعی عبادت ، انجام واجبات یا فراتر از آن - ندای تهذیب

گزیده متنی بخشی از محتوای این درس اخلاق:

در قرآن خدا خطاب به پیامبر می فرماید که به مردم بگو که ای جاهل ها آیا از من می خواهید که
غیر خدا را عبادت کنم؟! (ای پیامبر) می دانی که به تو و به قبل از تو از انبیاء و رسل، وحی کردیم که اگر برای خدا شریک بیاورید عملتان حبط خواهد شد و از خاسرین خواهید بود. فقط خدا را عبادت کن و بر این عنایت خدا که تو را هدایت و راهنمایی کردیم شکرگزار باش. می دانی که این مردم قدر خدا را ندانستند و نشناختند تو به اینها نگاه نکن.
ما اکثراً معنای واقعی عبادت را که اصولاً جن و انس برای آن خلق شدند را نمی دانیم. برداشت ما این است که اگر آن دسته از عبادات را که بر ما فرض شده از نماز و روزه و حج را انجام دهیم و یک سری نهی شده ها را هم نکنیم دیگر ما داخل در دسته ی عبادت کنندگان هستیم و عبودیت را به جا آورده ایم.
اینجور درک از معنای عبودیت بسیار خطرناک و ضلالت آور است. این معنا جزئی از آن معنای ریشه دار و دقیق عبودیت است.
این آیاتی را که بیان می کنم برای این است که در ذهن شما سوال مطرح شود. مثلاً در آیه ای خطاب به پیامبر می فرماید: آیا می بینی کسی را که معبودش هوایش است، آیا تو می خواهی اینها را به راه آوری؟
این آیه صریح می گوید کسی که از هوایش تبعیت کند در واقع آن را عبادت کرده است. پس نفس را معبود خود قرار دادست.
در سوره ی قصص آیه ی 50 می فرماید: چیست گمراه تر از کسی که از هوای خودش تبعیت کند
و به جای گوش دادن به هدایت خدا هدایت نفسش را گوش دهد.