![درس اخلاق آیت الله جوادی آملی](https://nedaye-tahzib.ir/wp-content/uploads/2024/08/images-350x260.jpg)
عبدالله جوادی آملی (زادهٔ ۱۵ اردیبهشت ۱۳۱۲ در استان مازندران) علامه، فقیه، فیلسوف، عارف، مفسر قرآن و عضو جامعهٔ مدرسین و از مراجع تقلید شیعه و ایرانی است. او صاحب تفسیر تسنیم، بزرگترین تفسیر جهان اسلام است. که تاکنون ۶۳ جلد آن منتشر شده. اثر جدید وی، کتاب «سَلُونِی قَبْلَ أَنْ تَفْقِدُونِی»، تفسیر نهج البلاغه است که مورد توجه بسیاری از جمله جامعه علمی و نخبگان قرار گرفتهاست. وی سابقه عضویت مجلس خبرگان قانون اساسی، جامعهٔ مدرسین، مجلس خبرگان رهبری، شورای عالی قضایی را داشته و سالها یکی از امامان جمعه موقت قم بودهاست. او به عنوان یکی از بزرگترین منتقدان نظام بانکداری در ایران شناخته میشود. همچنین به گفته او بر طبق آیهٔ ۱۵ سورهٔ جن، کسی که اختلاس میکند، بر اثر قسطی (انحراف از حقی) که انجام میدهد، خود را به هیزم جهنم تبدیل میکند. زندگی وی در سال ۱۳۱۲ در شهر آمل به دنیا آمد. پدرش ابوالحسن واعظ جوادی آملی از علمای شهر آمل بود. تحصیل جوادی آملی پس از پایان ششم ابتدایی، در سال ۱۳۲۵ وارد حوزه علمیه آمل شد. در آنجا ادبیات، شرح لمعه، قوانین، شرایع، امالی شیخ صدوق و سایر کتب سطح را از استادانی چون ابوالقاسم فرسیو، محمد غروی، عزیزالله طبرسی، آقا ضیاء آملی، احمد اعتمادی، ابوالقاسم رجایی، شعبان نوری و پدرش میرزا ابوالحسن جوادی آموخت. پس از آن مدت کوتاهی به حوزه علمیه مشهد رفت ولی در آنجا ماندگار نشد. در سال ۱۳۲۹ به تهران رفت و با راهنمایی محمدتقی آملی، تحصیلات خود را در مدرسه مروی ادامه داد. در آنجا رسائل و مکاسب را از اسماعیل جاپلقی، سید عباس فشارکی و محمدرضا محقق فرا گرفت و از دروس هیئت، طبیعیات، اشارات، بخشهایی از اسفار و شرح منظومه علامه شعرانی بهره برد. تفسیر قرآن، بخشی از شرح منظومه، بخشهای الهیات و عرفان اشارات و مبحث نفس اسفار را از مهدی الهی قمشهای استفاده کرده و شرح فصوصالحکم را از فاضل تونی و درس خارج فقه و اصول را از محمدتقی آملی آموخت. در سال ۱۳۳۴ با تشویق محمدتقی آملی، برای تکمیل تحصیلات به حوزه علمیه قم کوچ کرد. در آنجا مدتی از درس خارج فقه سید حسین طباطبایی بروجردی استفاده کرد و بیش از دوازده سال در درس خارج فقه سیدمحمدمحقّق داماد و حدود هفت سال در درس خارج اصول سید روحالله خمینی حضور یافت. وی همچنین حدود پنج سال در درس خارج میرزا هاشم آملی شرکت کرد. از همان ابتدای ورود به قم، رابطه علمی خود را با فیلسوف و مفسر قرآن، سید محمدحسین طباطبایی آغاز کرد که این ارتباط تا پایان عمر وی ادامه یافت. برخی از دروسی که از او آموخت، عبارت است از: بخشهای نفس و معاد اسفار، درس خارج اسفار، الهیّات و برهان شفا، تمهیدالقواعد، علم حدیث، تفسیر قرآن کریم، شرح اشعار حافظ، تطبیق فلسفه شرق و غرب و بررسی فلسفههای مادی. فعالیتهای علمی و تدریس پس از اتمام تحصیلات، فعالیتهای وی بر تدریس و نشر معارف الهی متمرکز گردید و در سطوح و دورههای مختلف، شرح اشارات، شرح تجرید، شرح منظومه، شواهد الربوبیة، التحصیل، شفا، دوره کامل اسفار، تمهید القواعد، شرح فصوص الحکم، مصباح الأنس، درس خارج فقه، تفسیر موضوعی قرآن، تفسیر ترتیبی قرآن و… را تدریس نمود. اکنون نیز درسهای تفسیر قرآن، خارج فقه و خارج اسفار وی ادامه دارد. وی مؤسسه تحقیقاتی و نشر اسراء را به منظور پژوهش در رشتههای مختلف علوم اسلامی و پاسخ گویی به شبهات موجود در اسلام در سال ۱۳۷۲ تأسیس کردهاست. کمیسیون ملی یونسکو در ایران با ارسال نامه و تندیس جشنواره فارابی از مقام علمی جوادی آملی تقدیر کرد. بنیاد علمی و فرهنگی بوعلی سینا نیز در جشنواره بینالمللی حکمت سینوی، نشان حکمت را به پاس یک عمر فعالیت در فلسفه اسلامی به وی اهدا کرد. (سیدحسین نصر، میکلوس ماروت، علیاکبر ولایتی و سید هادی خسروشاهی از دیگر برگزیدگان این جایزه بودند).