سستی در انجام اعمال در نتیجه نگاه تک بُعدی به رحمت خداوند

نبی اکرم (ص) فرمودند: يا أيُّهَا النّاسُ‌، إنَّ أنفُسَكُم مَرهونَةٌ بأعمالها [بِأَعمالِكُم] فَفُكّوها بِاستِغفارِ[كُم]،

یعنی نفس شما گِرو اعمال شماست. اگر شما عمل صالح انجام ندهید این در گرو باقی می‌ماند. عین مرهونه است (که من می‌برم بانک رهنی می‌گذارم و پولی می‌گیرم و در مدت معین باید بپردازم. این قالی یا هر جنسی آنجا گرو است). این نفسهای شما گرو اعمال شماست «فایاک … ان الله کریم رحیم فان هذه کلمة حق …»

یعنی بپرهیز از اینکه بگویی خداوند کریم و رحیم است و ذنوب اوساط را می‌آمرزد. این اشتهای کاذب است. این کلمه حقی است که لا‌یجوز اراده باطل کنی از آن. آن طور که عترت و اهل‌بیت خواسته باید معنای آن را بفهمی. اولِ دعای افتتاح است که [خداوند] «اشد المعاقبین» است «فی موضع النقمة»؛ و «ارحم الراحمین» هم هست «فی موضع الرحمة»

[خداوند همانطور که «ارحم الراحمین» است «اشد المعاقبین» هم هست]

بابا طاهر گوید: همی لا تقنطوا خوانی عزیزم [دلا یا ویلنا هم خواندنی بی]

«یا ویلنا انا کنا ظالمین»، اگر «لاتقنطوا» را فرموده است «یا ویلنا» هم فرموده است.

عزیزان پرودگار عبس(بیهوده) کار نمی‌کند.